headerfoto

  

Nieuwsbrief najaar 2010

Terugblik Pieterpad kampeerwandelweken  2010

Van 14 augustus t.m. 11 september organiseerden wij voor het tweede jaar kampeerwandelweken over het Pieterpad. Dit keer legden we in vier weken het hele Pieterpad af, van Pieterburen in het noorden tot de St. Pietersberg in het zuiden. Onder zeer wisselende weersomstandigheden hebben meer dan 50 wandelaars één of meer weken gewandeld en gekampeerd op de ruggengraat van Nederland.
(Meer foto's? klik op de foto)

Veel deelnemers die vorig jaar met ons van start zijn gegaan vervolgden dit jaar hun tocht. Een aantal van hen liepen het pad dit jaar helemaal uit. Deze mijlpaal werd natuurlijk gevierd met champagne en speciaal voor Els, die dit jaar het hele pad met ons heeft gelopen, natuurlijk een Limburgse kruisbessenvlaai met schuim.
Wij kijken met een goed gevoel terug op deze vier weken en zijn al weer begonnen met de voorbereiding voor kampeerwandelweken voor volgend jaar. Elders op deze website vind je informatie over de kampeerwandelweken over het Pieterpad, de GR5 en het Europees Kustpad in 2011 en 2012.
De inschrijving is vanaf nu geopend.
We wensen iedereen een mooi najaar met nog een aantal prachtige herfst- en winterwandelingen.

Bijgaand een persoonlijke impressie op rijm van Gerrit, deelnemer in 2009 en 2010. 

WEEK 3

Verder met het Pieterpad weer,
dus op naar de Achterhoek deze keer.
5 treinen van 3 spoorwegmaatschappijen
en dan nog met de bus verderrijden.
Een gesleep met bagage en tent,
het is iets dat nooit went.

Ik dacht in Vorden te starten,
maar het noodlot blijft me tarten.
Leon rijdt naar een uithoek van de Graafschap,
vanaf IJzevoorde gaan we op stap.

Een groots onthaal wacht me daar
en vrienden van week 1 staan er klaar,
aangevuld met wat nieuwe gezichten
waaronder wat nuvere wichten.

In week 2 zijn ze bijna verzopen,
maar blijven op beter weer hopen.
Dat blijkt echter niet terecht,
want de weersvoorspelling is nog slecht.

Het is wel even weer wennen,
want om 7 uur begint al het rennen.
Dan zo snel mogelijk van A naar B,
maar daar doe ik niet aan mee.

Met muziek van Rowwen Héze op de kop
is het weer kilometers zand en asfalt vreten.
Van blaren en pijntjes willen we niet weten,
maar doorgaan tot de volgende koffiestop.
Eerst nog wel met de nodige regen,
maar daarna is de zon een zegen.
Leon probeert het weer te voorspellen,
maar je kunt beter Pelleboer bellen.
Wel met de blik gericht omhoog,
bidden, dan houden we het wellicht droog.

Over de Rijndijk was het wat minder,
van wind en vrachtwagen veel hinder:
pet afgewaaid en uit de wei gegraaid,
wind rukt poncho stuk, ik heb geen geluk.
Dan laat ik ook de wandelstok nog staan,
ik kan beter weer fietsen gaan.
Volgens Funs ben ik 'overwandeld',
als ik bij St. Jozef nog de rugzak vergeet,
misschien dat het 'wandel-burnout' heet.

Zwerfkeien hadden we al gezien,
maar zwerfvrouwen kende ik nog niet.
Wat je aan het Pieterpad al niet ziet:
bij het koffiehuis zaten er wel tien.
Volgens hun T-shirt was 't om te janken,
Ze kwamen om thee en koffie te tanken,
maar ze hadden geen vlaai-feest,
want 'Op Stoute Schoenen"was geweest.

Er was ook nog iets met een konijn.
Wim toverde die niet uit de hoge hoed,
maar een tentzeil deed het ook erg goed.
Marian vond dat geheel niet fijn.
Ze zag een tentzeil dat bewoog zo raar
en gilde de hele camping bij elkaar.

Gelukkig was de wandelclub snel gewend,
dat je altijd de laatste bent.
Na een koude nacht de tent uit, zucht,
daarna was het geknoter niet van de lucht.
Maar dat lag niet aan de verzorging.
Op Stoute Schoenen is echt mijn ding.
Ans, Leon en nu ook Karin,
door jullie krijg ik nu toch weer zin,
om volgend jaar de fiets te laten staan
en weer op wandeltocht te gaan.

Bedankt!

Gerrit   3 september 2010